Palimos po ng Lupa

Posted: September 15, 2010 in Uncategorized

Sa ilalim ng tirik na araw,
Ikaw ay aking natanaw,
Nakayuko at abalang abala,
Sa putikang lupa ay inilalagay ang punla.

Sarap mong pagmasdan sa di kalayuan,
Animo’y kay gaan lamang ng iyong pinapasan.
Ngunit nang ika’y lapitan, labis akong nalumbay,
Pagkat nakita ko ang nagsusugat mong mga kamay.

Mga kalyong makakapal sa palad at talampakan,
Hindi mo alintana kahit ang likod ay pagpawisan,
Hindi masukat ang sakripisyo mo para sa bayan,
Pero kahit kapirasong lupa’y hindi ka nila mapagkalooban.

Sa tuwing kakain at sasandok ng maraming kanin,
Nakokonsensya ako kung ito’y hindi ko uubusin.
Pagtitipid na nga lang ang tangi kong magagawa,
Para gumaan man kahit kaunti ang iyong pagdurusa.

Ganoon ba kahirap na ika’y mapagbigyan,
Na mapasaiyo ang lupang iyong tinatamnan?
Ganoon ba talaga kaganid ang mga Panginoong Maylupa,
Tanging limos ang ibibigay kapalit ng prinsipyo mo’t kaluluwa?

Kung magiging patas lang sana ang mundo,
Edi sana’y hindi mo na mararanasan ito.
Kapirasong lupa lamang ang iyong kahilingan.
Bakit ang simple mong nais ay hindi nila mapagbigyan?

Land to the Tillers

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s